Sportsblog 2008

Συμμετοχή για το διαγωνισμό Sportsblog 2007 από τον Χρήστο Δανέζη

Άσχετο, αλλά σήμερα από το πρωί μου εύχονται χρόνια πολλά και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί. Η γιορτή μου είναι τα Χριστούγεννα και τα γενέθλια μου τον Φεβρουάριο. Πάω στο εορτολόγιο (www.eortologio.gr) και τι να δω; Σήμερα γιορτάζει ο “Κόπρος”!! Πως είπατε;; Γιορτάζει η μισή Ελλάδα σήμερα, άντε να μας χαίρεστε.

Επιτέλους καταφέραμε να κάνουμε αυτό που δεν κάνουν ποτέ οι πολιτικοί, ολοκληρώσαμε! Οι προβολείς έσβησαν, οι κερκίδες άδειασαν και βαδίζουμε αργά αργά προς τα αποδυτήρια. Τελευταία ημέρα σήμερα που θα μας ανεχθείτε μιας και ο διαγωνισμός ολοκληρώθηκε και από αύριο επιστροφή πάλι στα κλισέ. Τίτλους με λογοπαίγνια, παρενθέσεις, αγκύλες και άγκιστρα και άντε να καταλάβεις τι γράφει, άρθρα με χιλιοφορεμένες εκφράσεις και σχόλια που σε κάνουν να απορείς αν είδες το ίδιο ματς. “Τα blogs θα ρίχνουν κυβερνήσεις” είχε δηλώσει πολύ εύστοχα ο Γιάννης Δραγασάκης στο News24 πριν μερικές μέρες αλλά για να συμβεί αυτό πρέπει τα blogs να διαβάζονται και οι κυβερνήσεις να έχουν τσίπα.

Για να φθάσουμε στο σήμερα, επιστράτευσα την οικογένεια μου, με την “γιαγιά” μου να γράφει την “Επιστολή Διαμαρτυρίας”, την “γυναίκα” μου να γράφει “Το νινί σέρνει καράβι”, την “μαμά” μου να γράφει το “Άλλο Vefa άλλο UEFA”, τον φίλο μου “GRAT13” να γράφει το “Όλοι για έναν και ο ένας για την πάρτη του” μέχρι και τον σκύλο μου τον “Robin” να γαβγίζει στο “Σκυλίσια Ζωή”. Εδώ ο Κόκκαλης επιστρατεύει την οικογένεια του Ολυμπιακού για να χειροκροτούν τον Λεμονή, δεν θα επιστράτευα εγώ την δική μου; Επίσης χρησιμοποίησα πολλές ιδιότητες, κάτι σαν τον Μητσι-χρήστο. Μαθητής Δημοτικού, χρηματιστής, σεναριογράφος, παραμυθάς κ.α. (more…)

Συμμετοχή για το διαγωνισμό Sportsblog 2007 από τον Χρήστο Δανέζη

Αξιότιμε κύριε Βαρδινογιάννη,

Με αφορμή την επανέναρξη του πρωταθλήματος και μετά τα τελευταία γεγονότα στο ντέρμπι της πρώτης αγωνιστικής, λαμβάνω την τιμή να απευθυνθώ σε εσάς που είστε πρόεδρος της Super League ώστε να προωθήσετε μία νέα ιδέα, μια καινοτομία που θα αναδεικνύει τον νικητή στους αγώνες ντέρμπι του πρωταθλήματος.

Ο αγώνας θα διεξάγεται με ρολά μπροστά από τα τέρματα ενώ οι τερματοφύλακες θα πέφτουν κατά το δοκούν αριστερά-δεξιά ώστε να κάνουν φιγούρα και να προσφέρουν θέαμα. Μετά το τέλος των ενενήντα λεπτών και αφού το ματς στα σίγουρα πλέον θα έχει λήξει 0-0 θα αρχίζει η καταμέτρηση των στοιχείων που θα βγάζει τον νικητή του ντέρμπι. Το πρώτο και βασικότερο στοιχείο που θα προσμετράτε είναι η αποχή, θα γίνεται καταμέτρηση όλων των εισιτηρίων που κόπηκαν και με βάση την χωρητικότητα του γηπέδου θα υπολογίζεται η αποχή. Αν το ποσοστό είναι πάνω από 40% θα προστίθεται ένα γκολ στην φιλοξενούμενη ομάδα. Στην περίπτωση που παρουσιάζεται τώρα, μεγάλο ποσοστό αποχής στον χώρο των οργανωμένων οπαδών τότε θα προστίθεται ένα ακόμη γκολ στους φιλοξενούμενους. (more…)

Συμμετοχή για το διαγωνισμό Sportsblog 2007 από τον Χρήστο Δανέζη

Αγαπημένη μου μαμά,

Ένας μήνας έχει περάσει από την μόνιμη εγκατάσταση μου στο νέο μου σπίτι μετά την μεταγραφή που πήρα. Σας έχω συνέχεια στο μυαλό μου και εσένα και τον μπαμπά για όλα όσα έχετε κάνει για μένα και καθημερινά προσεύχομαι στο θεό να σας έχει καλά.

Η νέα πόλη που ήρθα είναι πάρα πολύ ωραία και πραγματικά είναι μεγάλη αλλαγή για μένα. Αν και Σεπτέμβριος έχει ακόμα κάθε μέρα ήλιο και ζέστη, ενώ ο πρόεδρος της ομάδας είναι από τους καλύτερους που έχω γνωρίσει, τελικά πρέπει να είναι πολύ καλοί αυτοί οι Ουκρανοί. Σκεφθείτε ότι μου παραχώρησε αυτοκίνητο convertible για το καλοκαίρι και το φθινόπωρο ενώ το χειμώνα θα οδηγώ ένα 4Χ4 που ήταν δικό του αλλά θα μου το δώσει γιατί εκείνος αγόρασε καινούργιο. Βέβαια είναι πολλές οι ιστορίες που ακούγονται εδώ για τον πρόεδρο, πρέπει να έχει μανία με την καθαριότητα γιατί λένε ότι έχει στήσει το μεγαλύτερο “πλυντήριο” της πόλης αλλά αν και έχω δει σχεδόν όλες τις πλατείες και όλα τα αξιοθέατα ακόμα δεν έχω δει που το έχει στήσει.

Μαγαζιά, μαμά πολλά μαγαζιά, απίθανα μαγαζιά, να μπαίνεις μέσα και να χάνεσαι, να μην ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις όλες οι μεγάλες μάρκες, όλοι οι διάσημοι σχεδιαστές, ότι μπορείς να φανταστείς το βρίσκεις εδώ. Δεν το έχω μετανιώσει καθόλου που επέλεξα την συγκεκριμένη ομάδα αν και ήταν πολλές οι προσφορές που είχα κατά την διάρκεια του καλοκαιριού. Έκανα όμως ακριβώς αυτό που μου είχες πει, μπήκα στο Google και έψαξα για τις πόλεις, την ιστορία, τον καιρό, τα καταστήματα και πιστεύω τώρα που τα βλέπω ότι πήρα την σωστή απόφαση. (more…)

 Συμμετοχή για το διαγωνισμό Sportsblog 2007 από τον Χρήστο Δανέζη

Έκθεση για την εισηγμένη εταιρεία Ελληνικό Ποδόσφαιρο

Σύμβολο: ΕΠΟ

Κάθε χρόνος που περνάει η μετοχή του Ελληνικού Ποδοσφαίρου πέφτει όλο και πιο χαμηλά με αποτέλεσμα φέτος να καταγράφεται ιστορικό χαμηλό. Ποιοι όμως είναι αυτοί που ευθύνονται για την κατακόρυφη πτώση της μετοχής μέχρι σήμερα. Πρώτη απʼόλους η διοίκηση η οποία δεν μπόρεσε ποτέ να χαράξει μία οικονομική πολιτική ώστε να καταφέρει η εταιρεία να καταγράφει κέρδη και να κόβει μέρισμα στους μετόχους είτε από την τιμή της μετοχής, είτε από τα αποθεματικά (τα οποία δεν είχε ποτέ). Μέχρι τώρα οι αποτυχημένες επιλογές της διοίκησης ήταν αυτές που έφεραν την μετοχή του Ελληνικού Ποδοσφαίρου στο χείλος του γκρεμού και όσα κι αν ειπώθηκαν στις Γενικές Συνελεύσεις της εταιρείας όλα αυτά τα χρόνια έμειναν μόνο στα λόγια. Τα αποτελέσματα εξαμήνου ήταν απογοητευτικά με μείωση του κύκλου εργασιών και με μοναδικό ενθαρρυντικό στοιχείο την μείωση του δανεισμού, κάτι το οποίο αποτελούσε πολλά χρόνια τον μεγάλο βραχνά της εταιρείας. Από την άλλη οι αναδυόμενες αγορές τράβηξαν το ενδιαφέρον των ξένων επενδυτών  με αποτέλεσμα αγορές όπως της Ουκρανίας, της Ρουμανίας, της Ρωσίας αλλά και της Βουλγαρίας να προσπερνούν την χώρα μας σε νούμερα και προοπτικές.

Κι όμως, τα πράγματα δεν ήταν πάντα έτσι. Η μετοχή του Ελληνικού Ποδοσφαίρου ήταν αρκετά ψηλά, είχε φθάσει στην έκτη και την έβδομη θέση σε ολόκληρη την Ευρώπη. Δεν μπόρεσε ποτέ όμως να κοιτάξει κατάματα τις εταιρείες που διαπραγματεύονται στα χρηματιστήρια του Λονδίνου, της Φρανκφούρτης και του Παρισιού παρόλα αυτά όμως η θέση που κατείχε στην ευρωπαϊκή αγορά ήταν άκρως τιμητική. Από τότε όμως μέχρι σήμερα πολλά πράγματα άλλαξαν. Τα αρνητικά αποτελέσματα στις χρήσεις 2003-2004 και 2005-2006 άλλαξαν τα δεδομένα και η μετοχή ξεκίνησε να κατρακυλάει. Σε αυτό συνέβαλε και η συνταξιοδότηση του πατέρα  Παναθηναϊκού, του πιο παραγωγικού μετόχου της εταιρείας και την αντικατάσταση του με τον γιο του ο οποίος απέχει πολύ από την εμπειρία και την παραγωγικότητα του πατέρα του. (more…)

Συμμετοχή για το διαγωνισμό Sportsblog 2007 από τον Χρήστο Δανέζη

Με λένε Ρόμπιν και είμαι ένα μικρό και αξιαγάπητο σκυλάκι από αυτά που συνήθως αγαπούν οι γυναίκες γιατί είμαστε μικρά και χνουδωτά. Το δικό μου όμως αφεντικό είναι άντρας και μην σας φαίνεται καθόλου περίεργο. Το ότι είμαι σκύλος δεν σημαίνει ότι είμαι και βλάκας. Το αφεντικό μου, με έχει για γυναικοπαγίδα, έτσι λέει στους φίλους του. Όποτε με βγάζει βόλτα κάνει νέες γνωριμίες. Έρχονται όλες κοντά μου, με χαϊδεύουν, τον ρωτάνε πως με λένε, του λένε πόσο γλυκός είμαι και αν είμαι τυχερός έχουν και σκυλίτσα οπότε μ’ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Το αφεντικό καλεί τα “τρυγόνια” στο σπίτι και κάνουμε διαγωνισμό για το ποιος είναι περισσότερο ζώο από τον άλλο. Περίεργοι είστε εσείς οι άνθρωποι! Στο κρεβάτι γίνεστε περισσότερο σκύλοι από εμάς.

Μια τέτοια ημέρα ήταν και η χθεσινή, πήγαμε από νωρίς την καθιερωμένη βόλτα στο πάρκο, στην συνέχεια βόλτα στο πεζοδρόμιο και καταλήξαμε τελικά στην πλατεία για καφέ. Μέχρι να έρθει ο καφές είχα ήδη τραβήξει μία με την γοητεία μου. Είχε μάλιστα και εκείνη ένα θηλυκό τεριέ. Ευτυχώς, γιατί την άλλη φορά με την Betty το λυκόσκυλο δυσκολεύτηκα στο σκαρφάλωμα. Το τεριέ πάντως, μου έριχνε και δυο-τρία χρονάκια αλλά ξέρετε, μόνο εσείς έχετε κόμπλεξ μ’αυτά τα πράγματα, εμείς δεν τραβάμε κανένα ζόρι. Εκεί λοιπόν που είχαμε ψήσει το θέμα και περίμενα ότι θα φεύγαμε με τα “τρυγονάκια” για το σπίτι γυρίζει το αφεντικό και τι της λέει;

- “Δεν μπορούμε να κάτσουμε άλλο σήμερα, ίσως μια άλλη μέρα”.

Αυτό ήταν! Σοκαρίστηκα, λέω δεν είναι δυνατόν ρε αφεντικό να τις αδειάζεις έτσι τις γκομενίτσες, τι έπαθες; Αφού και οι δύο είναι πολύ τρελά θεματάκια, τι δεν σου’κατσε καλά σήμερα; Πλήρωσε, σηκώθηκε και φύγαμε. Σε όλο τον δρόμο προσπαθούσα να καταλάβω τι δεν πήγε καλά, μήπως έκανα κάτι εγώ; (more…)

Συμμετοχή για το διαγωνισμό Sportsblog 2007 από τον Χρήστο Δανέζη

Αγαπητή κυρία Ουέφα,

Λέγομαι Βάσω και είμαι μητέρα ενός δεκαεπτάχρονου αγοριού από την Ελλάδα που τον λένε Χρήστο. Πάνε δέκα χρόνια που ήθελα να σου γράψω αλλά δυσκολεύτηκα να σε βρω και φέτος το παιδί μου είναι σε μία πολύ κρίσιμη, για το μέλλον του, ηλικία.

Ξέρεις, όλα ξεκίνησαν πριν από δέκα χρόνια και κάθε χρόνο συμβαίνει το ίδιο. Ερχόταν ο γιος μου στεναχωρημένος κάθε δεύτερη Τρίτη ή Τετάρτη όλο το φθινόπωρο και δεν ήξερα τι είχε. Στην αρχή δεν το πήρα σοβαρά γιατί το παιδί ήταν μικρό σε ηλικία και πίστευα ότι ήταν κάτι περαστικό όμως εκείνη την μαύρη βραδιά του Δεκεμβρίου του 2003 ήταν η στιγμή που αποφάσισα ότι κάτι πρέπει κάνω.

Γύρισε το παιδί μου στο σπίτι βαλαντωμένο στο κλάμα και το μόνο που κατάφερε να μου ψελλίσει ήταν “μαμά εφτά”. Στην αρχή νόμιζα ότι ήθελε λεφτά και έβγαλα ένα πενηντάρικο και του το έδωσα και τότε ήταν που έγινε ταύρος, μου φώναζε “εφτά, εφτά, εφτά, εφτά” και μετά πήρε ένα μαρκαδόρο και άρχισε να γράφει το εφτά στους τοίχους. Δεν ήξερα τι να σκεφτώ πια, είχε μία αφίσα στο δωμάτιο του, που είχε ένα μεγάλο εφτά πάνω, αλλά δεν νομίζω να είχε σχέση με αυτό. Του έδειξα την αγάπη μου και την στοργή μου και τον ρώτησα

- “Πες μου ποιος σε πείραξε και θα τον κανονίσει η μαμά”

- “Η Ουέφα”, ψέλλισε μέσα από τα δόντια πνιγμένος σε λυγμούς και από τότε έβαλα στόχο να ψάξω να σε βρω. (more…)

Συμμετοχή για το διαγωνισμό Sportsblog 2007 από τον Χρήστο Δανέζη

Όταν κάποιος μιλήσει για την Εθνική η σκέψη όλων πάει στην τράπεζα, στην Εθνική οδό και στην Εθνική ομάδα. Σε ποια όμως Εθνική ομάδα πάει το μυαλό μας; Στην Εθνική του ποδοσφαίρου, την εθνική του μπάσκετ ή την Εθνική του βόλεϊ; Τις τελευταίες ημέρες αγωνιζόταν και οι τρεις, η Εθνική του βόλεϊ αγωνιζόταν στο Ευρωπαϊκό της Ρωσίας και πέρασε στα ψιλά λόγο της μικρής δημοτικότητας του αθλήματος αλλά και λόγο της αποτυχημένης πορείας και του γρήγορου αποκλεισμού. Η Εθνική του μπάσκετ ήταν στο επίκεντρο λόγο της συμμετοχής της στο Eurobasket 2007 ενώ η Εθνική του ποδοσφαίρου λόγο του αγώνα με την Νορβηγία για τα προκριματικά του Euro 2008. Τι βαρύτητα έχει όμως η κάθε μία και γιατί η ομάδα του μπάσκετ αντιμετωπίζεται διαφορετικά από αυτή του ποδοσφαίρου;

Η Εθνική ομάδα του μπάσκετ σίγουρα είναι μία από τις καλύτερες στον κόσμο αλλά σίγουρο είναι επίσης ότι δεν βρίσκεται και στην καλύτερη κατάσταση αυτή την περίοδο για πολλούς και διάφορους λόγους. Παρόλα αυτά όμως εντύπωση μου προκαλεί το γεγονός της ασυλίας που τυγχάνει τόσο η ομάδα όσο και ο προπονητής της από τον κόσμο και τους δημοσιογράφους. Αυτή η ασυλία είναι ίσως που της δίνει και τον τίτλο της επίσημης αγαπημένης. Χάνει, κερδίζει εμείς εκεί, την παρακολουθούμε, την στηρίζουμε, την αγαπάμε, σε αντίθεση με αυτή του ποδοσφαίρου όπου αν και όλοι γνωρίζουν ότι το επίπεδο στο ποδόσφαιρο είναι σκάλες ανώτερο (ή αν προτιμάτε το δικό μας επίπεδο σκάλες κατώτερο), περιμένουμε στην γωνιά τον Ρεχάγκελ και τους παίχτες του για να τους πυροβολήσουμε. Πήραμε Ευρωπαϊκό και άκουγα ανθρώπους να λένε, “…είναι αυτή εικόνα πρωταθλήτριας Ευρώπης;”. Γιατί λοιπόν η Εθνική ομάδα του ποδοσφαίρου βάλλετε από παντού και με κάθε ευκαιρία ενώ αυτή του μπάσκετ έχει πάντα μια δικαιολογία για όλα; (more…)

Συμμετοχή για το διαγωνισμό Sportsblog 2007 από τον Χρήστο Δανέζη

Σας καλωσορίζω στην εκλογική έκδοση του Sportsblog. Σήμερα είναι Κυριακή των Εκλογών, όπως λέμε Κυριακή του Πάσχα, Κυριακή της Ορθοδοξίας, Κυριακή της Τυρινής, Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως κλπ. Είναι κινητή εορτή εορτάζεται όποτε το αποφασίσει ο Πρωθυπουργός και εορτάζει το 40% περίπου των Ελλήνων. Το αποκορύφωμα της γιορτής είναι ανήμερα το βράδυ όπου βγαίνουν άνθρωποι στους δρόμους και πανηγυρίζουν με σημαίες και κόρνες ενώ οι υπόλοιποι τους μουντζώνουν.

Η ερώτηση που ακολουθεί την καλημέρα σήμερα είναι “ψήφισες;”. Γι’αυτό είναι ωραία η χώρα μας γιατί σε βρίσκουν στο δρόμο και σε ρωτάνε αν ψήφισες, ακόμα δεν έχουν έρθει στην χώρα μας τα Αμερικανικά φαινόμενα που αντί να σε ρωτάνε αν ψήφισες σε παρακινούν με επιτακτικό πολλές φορές τρόπο λέγοντας σου “ψήφισε!!” Μάλιστα το κάνουν με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους και μην σας φανεί παράξενο αν σε κάποια χρόνια έρθουν αυτά τα φαινόμενα και εδώ.

Σε αυτή την περίπτωση θεωρούν ότι μπορεί να το ξεχάσεις λες και έχεις πάθει Αλτζχάιμερ, έτσι σου προτείνουν για να μην το ξεχάσεις, να δέσεις ένα σχοινάκι στο δάκτυλο, έχω τις αντιρρήσεις μου για την επιλογή του δείκτη δεν θα ήταν ωραιότερο το σχοινάκι δεμένο στον μέσο;

(more…)

Συμμετοχή για το διαγωνισμό Sportsblog 2007 από τον Χρήστο Δανέζη.

Ο όρος προμνησία περιγράφει την αίσθηση ότι κάποιος έχει δει ή βιώσει ξανά στο παρελθόν μία κατάσταση. Πιο συχνά βέβαια χρησιμοποιείται ο όρος Déjà vu διότι ο πρώτος που το κατέγραψε ήταν ο Γάλλος ερευνητής Emile Boirac στο βιβλίο του “Το μέλλον των ψυχικών ερευνών”.

Όταν η Εθνική ομάδα αντιμετώπιζε χθες το βράδυ την Σλοβενία με στόχο της πρόκριση στην επόμενη φάση του Eurobasket 2007 ήξερε πως όποιο και να ήταν το αποτέλεσμα θα βρισκόταν αντιμέτωπη με ένα Déjà vu. Eurobasket 2005 ή Mundobasket 2006, ήταν το ερώτημα. Η μοίρα έφερε την Εθνική ομάδα στην θέση να πρέπει να αντιμετωπίσει έναν από τους δύο τελικούς των δύο προηγούμενων ετών ανεξαρτήτου αποτελέσματος στον αγώνα με τους Σλοβένους.

Σε περίπτωση νίκης η Εθνική μας θα αντιμετώπιζε την Ισπανία στον δρόμο για τον τελικό την οποία αντιμετώπισε πέρυσι στον τελικό του Παγκοσμίου πρωταθλήματος. Σε περίπτωση ήττας θα αντιμετώπιζε την Γερμανία του Nowitzki για τις θέσεις πέντε έως οχτώ την οποία αντιμετώπισε στον τελικό του Eurobasket 2005. Στους Γερμανούς δεν είχε κάτι να αποδείξει, το παιχνίδι με τους Γερμανούς που έπρεπε να πάρει ήταν εκείνο στον τελικό του Βελιγραδίου και το πήρε. Με τους Ισπανούς όμως τα πράγματα δεν είναι ίδια, στους Ισπανούς χρωστάει από πέρυσι, αν σκεφθούμε και την σφαλιάρα με 18 πόντους διαφορά στον αγώνα των ομίλων αλλά και το κίνητρο για μια θέση στον τελικό τότε τα πράγματα γίνονται πολύ πιο σοβαρά.

(more…)

Προς:

ΑΝΤ1

Τμήμα Παραπόνων

Λ. Κηφισιας 10-12
151-25 Μαρούσι

Αγαπητέ κύριε Αντέννα,

Πολύ ωραίο το πρόγραμμα σας και πολύ καλύτερο από του Μέγα, του Στάρ, του Άλφα και του Άλτερ. Έχω όμως ένα μεγάλο παράπονο και γι’αυτό σας γράφω.

Εκεί που έβλεπα το μεσημέρι “Το δίκο σου Deal”, βγήκε μια διαφήμιση που έλεγε τηλεφωνήστε τώρα και απαντήστε σωστά σε τρεις απλές ερωτήσεις και κερδίστε χίλια ευρώ. Αυτό έκανα κι εγώ πήρα το 9011****** και βγήκε μια κοπέλα.

- “Καλώς ήλθατε στο πιο απλό παιχνίδι της ελληνικής τηλεόρασης, απαντήστε σωστά σε τρεις απλές ερωτήσεις και κερδίστε χίλια ευρώ. Κόστος 1,15 ευρώ το λεπτό συν ΦΠΑ, υπηρεσίες “Βασιλιά Μίνωα Α.Ε”. πατήστε το 0 μόλις είστε έτοιμοι να ξεκινήσετε”.

Ωραία λέω μέχρι εδώ, πάμε να ακούσουμε τις ερωτήσεις, πατάω το 0 και λέει

Πρώτη ερώτηση:

Ποιες συσκευές κινητών φορτίζουν οι φορτιστές Energizer;

Για συσκευές Sony Ericsson πατήστε 1

Για συσκευές Nokia πατήστε 2

Για συσκευές Motorola πατήστε 3

Για όλες τις παραπάνω πατήστε 4

Καλά λέω για χαζή με έχουνε; Μπορεί να είμαι γριά γυναίκα αλλά αυτό είναι πασίγνωστο και πατάω το 4

“Μπράβο πολύ σωστή απάντηση” μου λέει, “πάμε στην δεύτερη ερώτηση”

Πόσες λεπίδες έχει η Quattro Titanium της Wilkinson;

Για μία πατήστε 1

Για δύο πατήστε 2

Για τρεις πατήστε 3

Για τέσσερις πατήστε 4

Καλά λέω, πλάκα με κάνουν; Εγώ ακόμα ξυρίζω τα πόδια μου, και πατάω 4

“Μπράβο πολύ σωστή απάντηση” μου λέει “πάμε και στην Τρίτη ερώτηση…”

“Ποιος θα κερδίσει το πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας φέτος;”

Για Παναθηναικό πατήστε 1

Για ΑΕΚ πατήστε 2

Για Πανελλήνιο πατήστε 3

Για Κόκκαλη πατήστε 4

Α, καλά λέω, εδώ δεν κάνουν διαγωνισμό, χαρίζουν λεφτά και πατάω φυσικά 4

Βγαίνει η κοπελίτσα και τι μου λέει;;;;

- Συγνώμη δώσατε λάθος απάντηση, δεν πειράζει ξαναπροσπαθήστε αργότερα.

“Τι λες κοπέλα μου;” της λέω, αλλά δεν μου απάντησε και μου έκλεισε το τηλέφωνο γι’αυτό και εγώ σας στέλνω αυτή την επιστολή για να διαμαρτυρηθώ γιατί εγώ, έδωσα την σωστή απάντηση! (more…)

Συμμετοχή για το διαγωνισμό Sportsblog 2007 από τον Χρήστο Δανέζη.

Ήταν 11 Μαΐου 2003, ημέρα Κυριακή, εκείνη την εβδομάδα το περιοδικό Times είχε κυκλοφορήσει με εξώφυλλο τον φονικό ιό Sars, ο Γερμανός Dj και παραγωγός Tomcraft κατακτά την κορυφή στην Μεγάλη Βρετανία με το hit Loneliness και στην Ελλαδίτσα μας την ίδια μέρα έμπαινε η ταμπέλα “κότες” σε μια ομάδα αποδεικνύοντας έτσι ότι το πρωτάθλημα της Πρώτης Εθνικής Κατηγορίας στην Ελλάδα αποτελεί πλέον με αποδείξεις, το μεγαλύτερο κοτέτσι της χώρας. Γιατί κοτέτσι χωρίς κότες γίνεται; Δεν γίνεται!

Λίγα χρόνια μετά πόσα μπορούν να αλλάξουν; Μπορεί πλέον να απέκτησε το Ευρωπαϊκό όνομα Super League και να έχει ωραίο και πρωτοποριακό λογότυπο, νέο πρόεδρο κάθε χρόνο και πολλές φιλοδοξίες για το μέλλον όμως τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν ένα κοτέτσι παραμένουν αναλλοίωτα.

Πρώτα απ’όλα ένα σοβαρό κοτέτσι που θέλει να σέβεται την ύπαρξή του πρέπει να έχει έναν αδιαμφισβήτητο κόκορα και αυτός δεν είναι άλλος από τον μόνιμο πρωταθλητή και επιβήτορα των τελευταίων ετών. Κάποιοι τα τελευταία χρόνια προσπάθησαν να αμφισβητήσουν την κυριαρχία του στο κοτέτσι αλλά το “λειρί” τους (και όχι μόνο) αποδείχθηκε μικρό. Πρέπει επίσης να υπάρχουν νεοσσοί ή αν προτιμάτε “πουλάκια” τα οποία να διασφαλίζουν ένα λαμπρό μέλλον στο κοτέτσι, Νίνης, Δημούτσος, Παπασταθόπουλος, Μήτρογλου κ.α. Μάλιστα η παραγωγική διαδικασία κορυφώθηκε φέτος εξάγοντας ένα μικρό πετειναρούδι στο κοτέτσι του Ουκρανικού πρωταθλήματος έναντι αδράς αμοιβής.

Οι φίλαθλοι που βρίσκονται στα πέταλα βλέπουν τον αγώνα μέσα από “κοτετσόσυρμα” ενώ ο αγώνας διεξάγεται σε έναν αγωνιστικό χώρο που αρκετά συχνά χαρακτηρίζεται από δημοσιογράφους και παίχτες ως κοτέτσι ή χωράφι. Ο χαρακτηρισμός χωράφι δίνεται μόνο στην περίπτωση που οι κότες είναι αλανιάρες. Για του λόγου το αληθές δείτε στην φωτογραφία τις αλανιάρες κατά την έξοδο τους στον αγωνιστικό χώρο από την φυσούνα . Οι παίχτες αρρωσταίνουν από γρίπη (των πουλερικών;) ενώ είναι επίσης γνωστοί για τις θεατρικές τους παραστάσεις στην μεγάλη περιοχή κατά προτίμηση τις Όρνιθες του Αριστοφάνη. Οι “αλεπούδες” των ελληνικών γηπέδων συνεχίζουν να αλωνίζουν νύχτα στο κοτέτσι σαν παράγοντες, τεχνικοί διευθυντές και πρόεδροι πνίγοντας όποια κότα αντιστέκεται στα συμφέροντά τους.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία λοιπόν ότι το ελληνικό πρωτάθλημα είναι κοτέτσι, αν είναι όμως έτσι τα πράγματα τότε σας καλώ να μου πείτε τι δουλειά έχει ένας βάτραχος στο κοτέτσι; Η καλύτερη απάντηση θα κερδίσει ένα ταξίδι στο Νερέτβα. Ο βάτραχος θεωρείται στοιχείο αποσταθεροποίησης μέσα στο κοτέτσι, καθώς δεν υπάρχει κανένας συνδετικός κρίκος μεταξύ βατράχου και κότας. Μάλιστα από την εμπειρία προηγούμενων ετών έχουμε διδαχθεί ότι ένα βάτραχος μέσα σε κοτέτσι είναι ικανός να το κάνει άνω κάτω σε σημείο που κανένα άλλο ζώο πουλί ή έντομο δεν έχει καταφέρει στο παρελθόν. Κατάφερε μέσα σε λίγα χρόνια να αποσταθεροποιήσει τις κότες τις Αθήνας και του Πειραιά και στην συνέχεια έβαλε στόχο τις κότες τις Θεσσαλονίκης, λέτε να έρχεται και η σειρά της Κρήτης; Το έργο του ξεκίνησε και πάλι με τους ίδιους οιωνούς όπως τις άλλες φορές, τυμπανοκρουσίες, ζητωκραυγές και όνειρα. Το πώς θα τελειώσει, το ξέρουμε από τώρα αλλά αρνούμαστε να συμβιβαστούμε με την σκέψη ότι θα καταφέρει να κάνει το τέσσερα στα τέσσερα. Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης το στατιστικό στοιχείο που λέει ότι οι περισσότεροι πιστεύουν πως είναι θετική η παρουσία του βάτραχου ξανά για τέταρτη φορά στο κοτέτσι, κάτι που αποδεικνύει ότι οι κότες δεν μαθαίνουν από τα λάθη τους και ίσως τις δούμε και φέτος να προσπαθούν να πετάξουν.

Οι κότες μπορεί να ξεχνούν, όσοι δεν είναι κότες και θέλουν, μπορούν να θυμηθούν τι έγινε στο παρελθόν. Ακούστε με προσοχή το παραλήρημα του Λευτέρη Παπαδόπουλου.

Και μια και ήρθε ο λόγος για κοτέτσια και πετεινούς δείτε και τι έκανε ο κόκορας του κεντρικού ελέγχου ορνιθοτροφείων της Ευρώπης όταν ακόμη ήταν μικρό πετειναρούδι προερχόμενο βέβαια από την μεγάλη σχολή των “πετεινών” της Ευρώπης.

Συμμετοχή για το διαγωνισμό Sportsblog 2007 από τον Χρήστο Δανέζη.

Προς :

Θύρα 13

Λεωφόρος Αλεξάνδρας

Αθήνα

Aγαπημένη μου «Γνήσια θύρα 13»,

με ξέρεις σαν Grat13 και γράφω σε σένα γιατί πλέον έχει στεγνώσει το στόμα μου να προσπαθώ να μιλήσω στον κάθε έναν ειδήμων και μη, σε ραδιόφωνα, εφημερίδες, forum και emails για αυτό τον χωρισμό που μου επέβαλλαν. Εσύ σίγουρα θα με καταλάβεις όπως με καταλάβαινες πάντα γιατί ΕΣΥ είσαι η «Γνήσια θύρα 13», αυτή η κατασκευή από τσιμέντο με το νούμερο 13 από πάνω που αν είχες στόμα θα μπορούσες να μας πεις τόσες και τόσες ιστορίες από το ένδοξο παρελθόν που κάποιοι θέλουν να ξεχάσουν και μαζί με αυτούς, θέλουν να το ξεχάσουμε και εμείς. Εμείς όμως, όπως κι εσύ, θυμόμαστε αυτές τις πράσινες φανέλες, τις τόσο ένδοξα τιμημένες από ανθρώπους που έχουν γράψει την δική τους ιστορία στο γρασίδι της Λεωφόρου. Ακόμα κι αυτούς απομάκρυναν, με στόχο βέβαια να ξεχαστούν τα ονόματά τους, ποιος Βαζέχα; ποιος Σαραβάκος; ποιος Γραμμός; ποιος Καμάρας;

Ξέρω δεν έχεις πλήρη εικόνα της κατάστασης τώρα, γιατί εσύ θυμάσαι μόνο χαρούμενα πρόσωπα να βγαίνουν από το γήπεδο, άκουγες μόνο την λέξη γκολ και τις ιαχές για 90 και πλέον λεπτά και ξέρω πως μέσα σου χαμογελούσες. Όμως όταν τα φώτα έσβηναν, όταν οι πόρτες έκλειναν, δεν ήξερες τι σου ετοίμαζαν. Κοίτα που φθάσαμε, αντί να είμαστε μαζί, να αναγκάζομαι να σου γράφω, αντί να σου φοράω το αγαπημένο σου τριφύλλι με το σπρέι μου, δεν μπορώ να σε πλησιάσω, αντί να είσαι η αγαπημένη μου θύρα 13 να είσαι η “μπύρα 13” και να σε χλευάζουν όλοι, γιατί αυτός ο «ένας» είχε την ιδέα να βγάλει λεφτά από σένα και όχι να σε τιμήσει όπως σου αξίζει. Είναι αυτός ο ίδιος ο οποίος επέλεξε να σε αφήσει και να μας μεταφέρει βορειότερα γιατί ίσως κι αυτός ντρεπόταν να σου επιτρέψει να δεις τον κατήφορο που έχουμε πάρει, γιατί νομίζει πως όταν παίζουμε αλλού εσύ δεν πονάς, εσύ δεν καταλαβαίνεις, εσύ είσαι κάτι άψυχο. Έτσι νομίζει…

(more…)

Συμμετοχή για το διαγωνισμό Sportsblog 2007 από τον Χρήστο Δανέζη.

Τις τελευταίες μέρες έχω έναν προβληματισμό στον οποίο ο μικρός κύκλος στον οποίο κινούμε δεν κατάφερε να μου δώσει μία πειστική απάντηση οπότε δράττομαι της ευκαιρίας που μου δίνετε μέσω του sportsblog να θέσω τα ίδια ερωτήματα σε έναν μεγαλύτερο κύκλο μήπως και καταφέρω επιτέλους να πάρω κάποιες ικανοποιητικές απαντήσεις.

Ζούμε σε μια χώρα η οποία έχει δημιουργήσει πολίτες δύο κατηγοριών και η ψαλίδα συνεχίζει να μεγαλώνει όσο περνάνε τα χρόνια. Κάποιοι είναι πιο ίσοι από τους άλλους σε βαθμό που προκαλούν.

Θα ήθελα λοιπόν να ρωτήσω γιατί οι Δήμαρχοι, Νομάρχες και Βουλευτές όταν συμπληρώσουν 8 χρόνια θητείας δικαιούνται σύνταξης;

Γιατί όταν όλοι οι υπόλοιποι πολίτες πρέπει να συμπληρώσουν 30 και πλέον χρόνια για να συνταξιοδοτηθούν αυτοί έχουν την πολυτέλεια να συνταξιοδοτούνται στα 8 χρόνια;

Οι δικαιολογίες που ακούγονται είναι κυρίως δύο:

Η μία λέει ότι προσφέρουν έργο στο κοινωνικό σύνολο, λες και οι πυροσβέστες που διακινδυνεύουν την ζωή τους σε μια φωτιά δεν προσφέρουν έργο στο κοινωνικό σύνολο ή λες και αυτοί, το δικό τους έργο, το προσφέρουν αμισθί, οπότε πρέπει κάπως να εξασφαλίσουν το μέλλον τους.

Η δεύτερη δικαιολογία λέει ότι μετά την οκταετία είναι δύσκολο να εξασκήσουν το επάγγελμα τους γιατί έχουν αποκοπεί από αυτό λόγο της ενασχόλησης τους με τα κοινά. Και αναρωτιέμαι ο συμβασιούχος με 15 χρόνια προϋπηρεσία που απολύετε δεν πρέπει μετά από 15 χρόνια που κάνει την ίδια δουλειά να μάθει να κάνει κάτι άλλο για να ζήσει την οικογένεια του; Αυτός τι εξασφάλιση έχει; (more…)

 Συμμετοχή για το διαγωνισμό Sportsblog 2007 από τον Χρήστο Δανέζη

Αξιότιμε κύριε Cassavetes,

Σας ευχαριστώ που μου δίνετε την ευκαιρία να επικοινωνήσω μαζί σας και να σας προτείνω ένα σενάριο που θα συνταράξει συθέμελα το Hollywood. Πρόκειται για ένα σενάριο που θα αναβιώσει την εποχή των ψευδοιστορικών ταινιών του Ιταλικού Κινηματογράφου, ένα σίγουρο Block Buster και μία πολύ καλή επένδυση για τον παραγωγό που θα μας εμπιστευθεί. Εσάς σαν σκηνοθέτη και εμένα σαν σεναριογράφο.

Η ταινία θα διαδραματίζεται στην αρχαία Ελλάδα, θα είναι ο καινούργιος Μονομάχος, ο καινούργιος Σπάρτακος, η νέα Καμπίρια. Κεντρικό πρόσωπο θα είναι ο Ηρακλής ο οποίος αφού ολοκλήρωσε του 12 άθλους ξέπεσε, έχασε την αίγλη του και για να πληρώσει τα χρέη του ξεπουλήθηκε στο σκλαβοπάζαρο της Καρχηδόνας. Εκεί, ο Αντώνιος (όχι της Κλεοπάτρας, της Ζέτας) ο οποίος πάντα θαύμαζε τον Ηρακλή για να μην τον αφήσει να πέσει στα χέρια στυγνών εκμεταλλευτών τον αγόρασε με την βοήθεια Ρωμαίων ευγενών και τον άφησε στα χέρια του Αχιλλέα για να τον εκπαιδεύσει και να τον ξανακάνει μεγάλο και τρανό πολεμιστή.

Ο Αχιλλέας έχει δημιουργήσει έναν στρατό, τους γνωστούς Μυρμιδόνες, οι οποίοι είναι πολεμιστές από διάφορες χώρες, τους οποίους ο ίδιος έχει επιλέξει για να δίνουν τις μάχες αντί για αυτόν και όποτε θέλει να κερδίζουν και όποτε θέλει να χάνουν. Η απόφαση του Αχιλλέα όμως να διώξει τον πρώην εκπαιδευτή του Ηρακλή ο οποίος προέρχονταν από την φυλή των Βλάχων φέρνει τριγμούς στις σχέσεις των Βλάχων με τον Αχιλλέα. (more…)

Συμμετοχή για το διαγωνισμό Sportsblog 2007 από τον Χρήστο Δανέζη

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια μητέρα που είχε δύο κόρες. Η μία ήταν πανέμορφη με λευκό δέρμα και μακριά μαύρα μαλλιά, η άλλη είχε ένα κοκκινωπό χρώμα στο δέρμα και πολλά, πολλά σπυράκια, τόσα πολλά που όλοι την φώναζαν «σπυριάρα» και κανένας δεν ήξερε ούτε το όνομα της. Η όμορφη κόρη τράβαγε όλη την προσοχή πάνω της, όλοι μιλούσαν για αυτή, ακόμα και η οικογένεια της ασχολούταν συνεχώς μαζί της.

Ένα καλοκαίρι ήρθε στην περιοχή ένα αγόρι από πολύ μακριά που λεγόταν Νίκος. Αυτός ήταν ο μοναδικός που από την πρώτη στιγμή έδωσε όλη του την προσοχή στην «σπυριάρα» κόρη. Τους έβλεπες μαζί και ένιωθες πως κάτι μοναδικό συνέβαινε ανάμεσα τους, κάτι που δεν μπορούσε να εξηγήσει κανείς, κάτι που την έκανε να φαίνεται ωραιότερη, ελκυστικότερη, μοναδική…

Τα χρόνια περνούσαν και τα κορίτσια μεγάλωσαν και πήγαν να σπουδάσουν. Εκεί η όμορφη κόρη με το λευκό δέρμα και τα μακριά μαύρα μαλλιά συνέχισε να τραβά την προσοχή όλων των αγοριών αλλά δεν είχε μυαλό για διάβασμα, με αποτέλεσμα οι βαθμοί της να είναι κάθε χρόνο και χειρότεροι. Αντίθετα η «σπυριάρα» με την βοήθεια του Νίκου έκανε την μεγάλη έκπληξη, κατάφερε να βγει πρώτη και όλοι να την θαυμάζουν για το επίτευγμα της. (more…)

Συμμετοχή για το διαγωνισμό Sportsblog 2007 από τον Χρήστο Δανέζη.

Αγαπημένη μου κόρη,

Πάει καιρός που έχω να σου γράψω αλλά τους τελευταίους μήνες όπως ξέρεις δεν ήμουν και τόσο καλά. Δεν χρειάζεται βέβαια να ανησυχείς γιατί στις 31 Αυγούστου μου είπαν οι γιατροί ότι ολοκληρώθηκε ο κύκλος της αρρώστιας που με ταλαιπώρησε από τον Μάρτιο. Πήγα στον αγροτικό γιατρό και μου είπε ότι πάσχω και φέτος από «Οξεία Μεταγραφολογίωση». Πρόκειται για μία εποχιακή αρρώστια που συνήθως την περνάω το καλοκαίρι αλλά από την Άνοιξη πάνω στο δέρμα μου βγάζω κάτι κόκκινα, κίτρινα και πράσινα σημάδια. Πρέπει λέει να τα προσέχω γιατί όσο μεγαλώνει η απόσταση μεταξύ τους τόσο γρηγορότερα μπορεί να με πιάσει.

Τα συμπτώματα είναι κάθε χρόνο τα ίδια, βλέπω εφιάλτες και ξυπνάω στον ύπνο μου φωνάζοντας ονόματα, συνήθως ξένα που ούτε που τα έχω ξανακούσει ποτέ μου. Μια φορά φοβάμαι ότι είχαν “ξυπνήσει” μνήμες από τον εμφύλιο, μιας και η γειτόνισσα με άκουσε να φωνάζω…

- “…αυτός είναι αριστερός!! δεν είναι δεξιός!! Εμείς δεξιό θέλουμε, δεξιό θέλουμε…”.

Τα πρώτα χρόνια είχα φοβηθεί αρκετά, αλλά τώρα πια το έχω συνηθίσει. Θυμάμαι την μακαρίτισσα την μάνα σου πως τρόμαξε εκείνο το βράδυ που πετάχτηκα και φώναζα

“Χαφ, χαφ χαφ!!!”. (more…)

Συμμετοχή για το διαγωνισμό Sportsblog 2007 του Χρήστου Δανέζη

Το καλοκαίρι μου είναι πολύ ωραίο, δεν το λέω μόνο εγώ, το λένε και όλοι οι φίλοι μου. Παίζουμε πολλά ωραία παιχνίδια!!

Ξεκίνησε το καλοκαίρι μου με τον φίλο μου τον Μπόρμπα, μαζί του παίζαμε «κορόιδο». Δεν αλλάξαμε ποτέ ρόλο όλο εκείνος ήταν το κορόιδο.

Με τον φίλο μου τον Σεμπαστιάν παίζαμε «κρυφτό», όλο το καλοκαίρι τον έψαχνα και ακόμα δεν μπορώ να τον βρω. Λένε ότι τον ψάχνει κι ο πεθερός του.

Του φίλου μου του Σοφοκλή του άρεσαν τα «βαρελάκια» αλλά παίξαμε μόνο την πρώτη μέρα, μετά ήμουν μια εβδομάδα στο Νοσοκομείο. Η μαμά μου, μου είπε να μην τον ξανακάνω παρέα και να κρύβω το κολατσό μου όταν τον βλέπω.

(more…)